Uwaga Panowie (Panie z oczywistych względów uważać nie muszą)! Przed Wami pierwsza odsłona rankingu najlepszych kobiet występujących w reklamach telewizyjnych, stan na luty 2012. Jest to jedyny tak kompleksowy i prestiżowy plebiscyt w kraju. Jego wyniki były oparte na jednoosobowej grupie respondentów!
Pod względem ilości głupot na sekundę reklamy leków ustępują bodajże tylko reklamom proszków do prania. Jednak nawet te drugie nigdy nie są spartolone.
Rozchodzi się o tę reklamę leku na przeziębienie:
Poniższym tekstem otwieram nieregularną serię recenzji płyt. Na dobry początek album znany, kupowany i recenzowany. Jay-Z i Kanye West oraz ich „Watch the Throne”.
Podniecałem się już bezpośredniością Anglosasów, teraz czas na kolejne językowe perypetie. Być może moje obserwacje nie będą zbyt odkrywcze, jednak dzięki temu, że doświadczyłem ich osobiście, w warunkach emigracyjnych, mogą się stać kolejnym, autentycznym głosem w dyskusji nad poziomem polskich szkół.
Przyszło nam żyć w czasach, w których wszelkie komunikaty, a niekiedy i nasze własne myśli są zniekształcane przez poprawność polityczną, konwenanse językowe, biurokrację, cenzurę, dyplomację, PR i wiele innych humanistycznych wynalazków. Warto więc wyrobić w sobie umiejętność upraszczania.
Co prawda mam dosyć konserwatywne poglądy na temat tytułowania, ale zaczynam odkrywać, że krótkie „ty” nie musi rujnować szacunku między ludźmi.
Ostatni tydzień upłynął mi sennie. Jak w kalejdoskopie przemknęło mi przed oczyma siedem ruchliwych poranków, krwistych i mroźnych zachodów słońca, zachwycająco cichych nocy… Nie mogłem sobie jednak pozwolić na choćby chwilowy zanik skupienia. Co prawda pomagały mi w tym boleśnie uwierające w tyłek dachówki, stanowiące fundament mojego gniazda obserwacyjnego, jednak byłem świadom, że najdrobniejsza chwila słabości obróciłaby wniwecz mój plan. Okular zabytkowej lornety dziadka, którą wcelowałem w domostwo po drugiej stronie ulicy, odcisnął wokół mojego oka zabawną, czerwoną otoczkę. Gdy wybiła północ, poczułem ulgę. Pozostało tylko przeanalizować zebrane dane. W zainstalowanej w moim uchu słuchawce rozległ się uspokajający szum spuszczanej wody, zaś 12 sekund później sylwetka mojej Divy ukazała się w oknie. „Dobranoc, piękna” – pomyślałem, cichutko wycofując się z dachu.
